گردشگری زنجان

سلین سیر مجری تورهای طبیعت گردی در استان زنجان

زنجان

معرفی استان زنجان

نام این استان ریشه در تاریخ دارد، در برخی از منابع قدیمی ترین نامی که به این منطقه اطلاق شده است، “زند یگان” به معنای اهل کتاب زند (معروفترین کتاب آیین زردشتی ساسانی ) و گان از پساوند اهل باستان است که در دوره ساسانیان بر این منطقه گذاشته است. استانی که در صنعت و زیبایی های طبیعی شاهکار است. با آنکه امروزه اکثریت قریب به اتفاق ساکنان زنجان را ترک زبانان تشکیل می دهند اما زبان مردم زنجان قبل ازهجوم اقوام مغول فارسی بود. امروزه در این استان مردم با شتاب و تکاپو زندگی می کنند، ریتم زندگی سریع شده و کسی درنگ نمی کند اما جالب است بدانید در کتاب حدودالعالم من المشرق الی المغرب که در قرن چهارم هجری قمری تالیف شده، درباره زنجان چنین آمده است: «زنگان شهری است با نعمت بسیار و مردمانی آهسته»! احتمالاً منظور از آهسته همان تامل و تانی و درنگی است که در گذشته برای راه رفتن و زندگی کردن وجود داشته است، آهنگی نرم و ملایم چون خود طبیعت…بی هیچ شتابی! گرچه برای مسافرت به این استان اردیبهشت و خرداد را پیشنهاد می کنند اما زنجان در همه فصل ها زیباست، کافیست یکبار به این استان ترانزیتی سفر کنید، از دشت های وسیع و آباداش رد شوید و در شهرهایی که مردم گرم و گیرایش چرخ های زندگی را می چرخانند قدم بزنید، آنوقت فصل ها را فراموش خواهید کرد. استانی که دارای منابع و معدان غنی سرب و روی، براسیت، سیلیس ، خاکهای صنعتی آنتی موان، تالک، پرلیک، سولفات منیزیم، آلونیت، منگنز، مس، آهن و سنگهای تزیینی (گرانیت – مرمریت – تراورتن – چینی و مرمر) و سنگهای آهکی و گچ و سنگ لاشه‌است باید همیشه پویا و سرزنده باشد. جالب است بدانید این استان که جاذبه های طبیعی اش نیز پروسوسه است از نظر معادن روی بزرگ‌ ترین معادن روی خاورمیانه را در خود جای داده‌است. اگر بخواهیم اسم کارخانجات و شرکت های بزرگی که در زنجان فعال هستند را ردیف کنید، شگفت زده می شوید، شاید بتوان زنجان را استان پر اشتغال نامید. اینجا سرزمین شادترین مردم ایران است. یافته‌های پژوهش «شادکامی مردم ایران و عوامل موثر بر آن» که از میان ۳۰ استان مورد بررسی اعلام شد، استان زنجان را با ۳ / ۶۹ میانگین امتیاز شادکامی، شادترین استان کشور معرفی کرده است.

معرفی استان

استان زنجان با مرکزیت شهر زنجان یکی از استان‌های ایران می‌باشد که در شمال غربی کشور قرار گرفته این استان که آن ‌را فلات زنجان نیز می‌نامند، در ناحیه مرکزی شمال غربی کشور با موقعیت جغرافیایی ۴۷ درجه و ۱۰ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۵ دقیقه طول شرقی و ۳۵ درجه و ۲۵ دقیقه تا ۳۷ درجه و ۱۰ دقیقه عرض شمالی خط استوا، با مساحتی نزدیک به ۳۹۳۶۹ کیلومتر مربع قرار گرفته است.

استان زنجان دارای ۸ شهرستان، ۱۶ بخش، ۱۸ شهر، ۴۶دهستان و ۱۲۱۰ آبادی است که از شمال به استان‌های اردبیل و گیلان، از شرق به استان قزوین، از جنوب به استان همدان، از جنوب غربی و غرب به استانهای کردستان و آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی محدود است و از جمله استان‌هایی است که به تنهایی با ۷ استان کشور همسایه و همجوار است.

جمعیت استان

بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت استان به ترتیب جدول زیر مشخص شده است.

ردیف

شهرستان- استان

جمعیت

۱

ابهر

۱۵۱,۵۲۸

۲

ایجرود

۳۶,۶۴۱

۳

خدابنده

۱۶۴,۴۹۳

۴

خرمدره

۶۷,۹۵۱

۵

زنجان

۵۲۱,۳۰۲

۶

طارم

۴۶,۶۴۱

۷

ماهنشان

۳۹,۴۲۵

۸

سلطانیه

۲۹,۴۸۰

۹

کل استان

۱,۰۵۷,۴۶۱

گویش مردم محلی

ترکی آذربایجانی زبان اکثریت اهالی استان زنجان است. همسایگی و نزدیکی به پایتخت باعث گرایش به زبان فارسی شده‌ است. در جهات چهارگانه در شمال استان ترکی مخلوط با گیلکی و در شرق متمایل به فارسی٬ در جنوب غربی کردی و در غرب ترکی آذربایجانی و در جنوب استان نیز با گرایش فارسی و تاتی تکلم می‌کنند.

آب و هوا

اوضاع جوی و شرایط اقلیمی منطقه بر حسب پستی و بلندی‌ها سخت متغیر است. ارتفاعات این استان معمولاً دارای آب و هوای سرد کوهستانی، زمستان‌های پر برف و سرد و در تابستان معتدل و خشک می‌باشد. در این میان دره‌های قزل اوزن دارای آب و هوای معتدل‌تر بوده و دارای زمستان‌های معتدل و تابستان‌های نسبتاً گرم است. جلگه‌های مابین ارتفاعات نظیر جلگه سجاس، منطقه قشلاقات اقشار و قسمت سفلای زنجان‌رود دارای آب و هوای معتدل‌تری هستند.

استان زنجان یکی از نواحی تاریخی سرزمین ایران است و کاوشهای باستان شناختی و آثار باقیمانده تاریخی، دیرینگی و قدمت آن را نشان می دهند.

استان زنجان یکی از نواحی تاریخی سرزمین ایران است و کاوشهای باستان شناختی و آثار باقیمانده تاریخی، دیرینگی و قدمت آن را نشان می دهند. پیشینه تاریخی این استان را میتوان در چهار دوره به شرح زیر مورد مطالعه قرارداد:

دوران پیش از تاریخ (هزاره هفتم تا اوایل هزاره سوم پیش از میلاد )

 چگونگی سیر این دوره تمدنی به علت کمبود اطلاعات و مدارک، تاریک و مبهم است. قدیمی ترین آثار دوران پیش از تاریخ که در این منطقه یافته و بررسی شده اند، احتمالا” به دوره (( بردوستین)) تعلق دارند. این یافته ها که شامل ابزارهای کوچک جماعت های آغازین بشری است. در حدود سی هزار سال قدمت دارند. مشخص ترین زیستگاه این جماعت ها در زنجان، غار تاریخی (گلجیک) است.

دوران تاریخی (اوایل هزاره سوم تا اواخر هزاره دوم پیش از میلاد): یافته هایی که از این دوره در منطقه ایجرود بدست آمده اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. پراکندگی زیستگاههای انسانی منطقه ایجرود در هزاره سوم و دوم پیش از میلاد، در هشت کانون باستان شناسی و تداوم حیات آنها تا هزاره اول پیش از میلاد، حکایت از شکوفایی و دیرپایی تمدن فلات مرکزی ایران در این ناحیه دارد. آثار این دوران در روستای ضیا,آباد، آق کند، گل تپه، چایرلو، قلتون و اوغول بیگ به دست آمده اند. ارزیابی و مطالعه آثار نقشهای سیاه رنگ بر روی سفالهای نخودی کشف شده از این کانون های تاریخی، پیوند تمدنهای تپه حصار دامغان، تپه سیلک کاشان، تپه زاغه دشت قزوین و ایجرود را نشان داده است.

دو اثر از این دوره در جنوب غربی شهرستان خدابنده شناسایی شده اند: یکی در تپه تاریخی “یاریمجه” (تکمه تپه) در قشلاق های افشار ، و دیگری در تپه تاریخی ” امان ارقین بلاغی” منطقه بزینه رود شهرستان خدابنده ، که هرکدام بخشی از نادرترین آثار زیستگاههای انسانی دوران هزاره سوم و دوم پیش از میلاد را در خود جای داده اند.

دوران تاریخی جدید (اواخر هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن هفتم میلادی)

از این دوره نیز یافته هایی در منطقه زنجان بدست آمده است که بارزترین آن نوعی سفال ساده خاکستری رنگ است که یادگار زمان مهاجرت اقوام آریایی به این منطقه است.

پایه و اساس این اطلاعات نتایج بدست آمده از بررسی سفال هایی ست که بیش تر بطور اتفاقی از گورستان ها و تپه های قدیمی منطقه کشف شده اند. تکنیک ،فرم و نقش این سفالینه ها ، مطمئن ترین ابزار شناسایی تمدن های پیش از تاریخ هستند.

یکی از قابل توجه ترین ظرفهایی که در تمامی مراکز استقرار انسانی این دوره مورد استفاده قرار می گرفته است، ظرفهای سفالی قوری مانندی با لوله نسبتا” بلندی است که در مراسم به خاک سپاری مردگان مورد استفاده قارا می گرفته است و در همه گورهای شکافته شده این دوره دیده شده است. نقش های روی سفالینه های تپه سیلک کاشان و مجسمه های باستانی لرستان ، ارتباط این نوع ظرف با مردگان را نشان می دهند. قوری های این منطقه که عموما” بی نقش اند و با آثار بدست آمده از خوروین و املش قابل مقایسه اند ، احتمالا” دلیل دیگری بر پیوند این اقوام ، در اوایل هزاره اول پیش از میلاد است. شواهد تاریخی موجود نشان میدهد که تا اوایل نیمه اول هزاره اول پیش از میلاد ، دستگاه فرمانروایی معینی در منطقه وجود نداشته و حکومت “اورارتویی” نیز به علت دوری مسافت نتوانسته بود بر این نواحی چیرگی یابد . هم چنین کمی ابزار و جنگ افزارهای به دست آمده از گورهای باستانی نشان میدهد که برخلاف تمدن های فلات مرکزی ایران که اقوامی جنگجو بوده اند مردمان این منطقه به علت فراوانی چشمه سارها و آب های سطحی عمدتا” به دامداری و کشاورزی مشغول بوده اند و به همین جهت ، امنیت نسبی بر منطقه حاکم بوده است . طبق اسناد آشوری ها ، این منطقه در قرن نهم پیش از میلاد (اندیا) نام داشته است و به احتمال ضعیف ، اقوام ساکن آن با اقوام لولوبی و گوتی دامنه های زاگرس پیوند هایی داشته اند.

این منطقه از لحاظ جغرافیای تاریخی ، در آغاز هزاره اول پیش از میلاد ، شمال با کادوسیان و کاسپیان ، از مغرب با لولوبیان و گوتیان و از طرف جنوب شرقی و شرق با پدیده تاریخی ماد همسایه بوده است . در دوره های بعد مادها ، این اقوام را زیر فرمان آورده اند.

طبق اسناد آشوری در قرن هفتم پیش از میلاد ، منطقه زنجان “مادای” نام داشته است. آنچه این ادعا را درست می نمایاند ، کشف آثاری از هزاره اول یش از میلاد در روستای مادآباد زنجان است . اما به علت روی دادن جنگهای ممتد منطقه ای(در قرن های هفتم و هشتم پیش از میلاد ) تمدن در این منطقه به شکوفایی درخور دست نیافته است.

از قرن هفتم پیش از میلاد تا اواخر هزاره اول پیش از میلاد ، یعنی در تمام دوران شاهنشاهی هخامنشی ، سکه (دریک) و (ریتون) در خدابنده و گردنبندهای طلایی با بن مایه (موتیف) “گل لوتوس” که نقش های آنها با کنده کاریهای تخت جمشید قابل مقایسه اند و همچنین چهرک (نقاب) طلایی مردگان گورها با آرایش مو و کلاه دوران هخامنشی را میتوان نام برد.

یادگارهای باستانی از جمله آتشگاه عظیم تخت سلیمان در غرب ، عبادگاه بهستان در جنوب و آتشکده های ساسانی در طارم نشان می دهند که در دوران اشکانیان و ساسانیان ، دره های زنجان رود و قزل اوزن از رونق بیش تری برخوردار بوده اند. گزارش های جغرافیا دانان آغاز دوره اسلامی نیز این موضوع را تایید می کنند .

از پانزده کانون باستان شناسی بررسی شده این دوره ، ۹ کانون در دره رود قزل اوزن و در طارم علیا واقع شده اند که از شکوه و آبادانی این بخش از منطقه ، در قرن های دوم تا پنجم میلادی حکایت می کنند . از مهم ترین آثار آن دوره به آتشکده تشویر میتوان اشاره کرد که در روستای تشویر در میان گورستانی تاریخی ، با سنگ و ساروج و با طرح چها طاقی در ابعاد ۴*۴ مترمربع با پوشش گنبدی شکلی ساخته شده است.

ترکیب بنا ، یادآور سبک معماری آتشکده های دوران ساسانی است و با آتشکده های عظیم دوران ساسانی که جنبه دولتی و تشریفاتی داشتند ، به عنوان آتشکده محلی مورد استفاده قرارمی گرفته است و با گذشت زمان ، پیرامون آن به گو.رستان تبدیل شده است .

دوران اسلامی ( از قرن ۷ تا ۱۹ میلادی برابر با قرن اول تا ۱۴ هجری )

 این دوره از تاریخ زنجان ، با فتح آن در زمان خلافت عثمان و به دست ( برا, بن عازب) سردار مشهور آغاز میشود.

به استناد مدارکی که از ۶۲ کانون باستان شناختی منطقه به دست آمده است، به استثنا, دره طارم علیا در رودخانه قزل اوزن و شهر زنجان ، در بقیه نواحی ، نقل و انتقال قدرت سیاسی و مذهبی به آرامی صورت گرفته و با خرابی و درگیری همراه نبوده است.

متن ها و اثرها ی موجود تاریخی نشان میدهند که این منطقه در سرتاسر دوران اسلامی ، بویژه از قرن های چهارم تا هشتم هجری (در دوران حکومت حکومت کنگریان ، سلجوقیان و ایلخانیان) از شکوفایی اقتصادی ، فرهنگی و هنری برخوردار بوده است. از آثار این دوره می توان مسجدهای جامع قروه ، سجاس ، قلابر ، کاروان سراهای نیک پی ، سرچم ، آثار تاریخی عظیم سلطانیه ، خدابنده ، ابهر و سایر آثار تاریخی را نام برد.

اصولا” یکی از دلایل انتخاب سلطانیه به پایتختی ، رونق اقتصادی این منطقه در قرن هفتم و هشتم هجری بوده که توجه ایلخانان مغول را به خود جلب کرده است . کاشی های مطلایی که ز تپه نورآباد خدابنده به دست آمده اند ، گواهی بر رونق اقتصادی و فرهنگی آن دوره اند.

پس از برچیده شده حکومت ایلخانی به دست سربداران در قرن نهم هجری ، منطقه زنجان نیز دچار فتنه خانمان سوز تیمور لنگ شد و به شدت میران گردید.

تنش های سیاسی و کشمکش های نظامی تا قرن دهم هجری شمسی ، مانع رشد و اعتلای اقتصادی و فرهنگی در این منطقه شده است . در دوران حکومت صفویه و قاجاریه ، به ویژه در دوران حکومت شاه طهماسب ، شاه عباس و آغامحمد خان ققاجار ، رونق نسبی اقتصادی و فرهنگی در منطقه برقرار بوده است . قسمت اعظم روستاهای بخش ها و شهرهای کنونی ، با توجه به نظام ارباب و رعیتی ، تا اواخر قرن سیزدهم هجری قمری تکوین یافته اند و در طول دهه های اخیر ، به سرعت در حال رشد و گسترش بوده اند .

استان زنجان در قسمت مرکزی و شمال‌غربی کشور، ما بین۳۵ درجه و ۲۵ دقیقه تا ۳۷ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی و ۴۷ درجه و ۱ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۵۲ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده است. این استان با هفت استان هم مرز می‌باشدبه طوریکه از شمال به شهرستان خلخال از استان اردبیل، شهرستان رودبار از استان گیلان، از شمال شرقی و شرق به شهرستان‌های تاکستان و بوئین زهرا و قزوین از استان قزوین، از جنوب به شهرستان همدان از استان همدان، از جنوب غربی به شهرستان بیجار از استان کردستان و از مغرب به شهرستان تکاب از استان آذربایجان‌غربی و از شمال غرب به شهرستان‌های میانه و هشترود از استان آذربایجان‌شرقی محدود است.

اقلیم و ویژگی های طبیعی

ستان زنجان از نظر شکل ظاهری زمین، دارای دو منطقه کوهستانی و جلگه‌ای می‌باشد که اکثر شهرهای آن در دامنه کوه‌ها و دشت‌های بین رشته کوه‌ها و مناطق کوهستانی قرار گرفته‌اند. اقلیم استان متاثر از دو عامل مهم یعنی نحوه ورود جبهه‌های عظیم رطوبتی وحرارتی، و وضعیت توپوگرافی و ارتفاع از سطح دریا می‌باشد. تیپ غالب اقلیمی استان نیمه خشک فراسرد (۵۲%) و سرد (۱۸%) می‌باشد که حدود ۷۰ % درصد سطح استان را می‌پوشاند. تیپ اقلیمی نیمه خشک فرا سرد دارای درجه حرارت متوسط ماهانه در سردترین ماه سال کمتر از ۷- درجه سانتی‌گراد است. متوسط درجه حرارت در ماه‌های فروردین اردیبهشت، مهر و آبان مطلوب و مابین ۸ الی ۱۴ درجه سانتی‌گراد و در ماه‌های خرداد، تیر، مرداد و شهریور گرم و درماه‌های آذر، دی، بهمن و اسفند سرد می‌باشد.

وضعیت منابع طبیعی

رودهای مهم در این استان قزل اوزن، زنجانرود و ابهررود است. بلندترین نقطه استان در ارتفاعات تخت سلیمان و کمترین در قزل اوزن در گیلوان می‌باشد. تنوع آب و هوائی این منطقه موجب ایجاد گونه‌های متفاوتی از زندگی جانوری و گیاهی شده است. به دلیل شرایط کوهستانی این ناحیه و تاثیرات غیرمستقیم جریانات جوی مرطوب شمال غربی آب و هوای استان را می‌توان به دو ناحیه تقسیم نمود: آب و هوای کوهستانی سرد با تابستانی معتدل و آب و هوای گرم و نیمه مرطوب طارم علیا. متوسط بارندگی در حدود ۳۰۰ میلیمتر می‌باشد. غارهای استان عبارتند از : غار کتله خور، گلجیک، غار خرمنه‌سر.

غار کتله خور که در بین غارهای استان دیدنی‌تر و بزرگ‌تر است و یکی از پدیده‌های طبیعی بسیار زیبای ایران محسوب می‌شود در ۸۰ کیلومتری جنوب خدابنده قرار گرفته است. همچنین چشمه‌های آب معدنی استان عبارتند از :چشمه آبگرم وننق- چشمه آبگرم ابدال- چشمه آبگرم گرماب و چشمه آبگرم حلب انگوران

محصولات کشاورزی استان

حصولات عمده کشاورزی استان که اکثراً صادر هم می‌شوند عبارتند از: انجیر – برنج – انگور – زردآلو – سیب – لوبیا – خیار – پیاز – گردو – فندق و بادام – زیتون – سیر- انار – گندم -جو –سیب‌زمینی و چغندر قند.

شهرستان ابهر

شهرستان ابهر:

منطقه ابهر و مناطق اطراف ابهر رود، که به زبان محلی «ابهر چای» نامیده می‌شود، از نخستین زیستگاه‌های انسانی در ایران است و از پیشینه تاریخی طولانی برخوردار است. بررسی این مناطق نشان می‌دهد که دره ابهر رود در هزاره دوم پیش از میلاد از رونق قابل توجهی برخوردار بوده است. در قرن نهم پیش از میلاد، مادها در این منطقه اتحادیه‌ای از قبیله‌های گوناگون را به وجود آوردند که مقر آن در ابهر چای بوده است. به استناد شواهد تاریخی، در سال ۸۲۱ پیش از میلاد، در دره ابهر چای میان مادها و آشوری‌ها نبردی در گرفته است. در زمان روی کار آمدن حکومت ایلخانان و انتخاب سلطانیه به عنوان پایتخت، این منطقه به علت برخوردار شدن از شبکه‌های جاده‌ای اهمیت ارتباطی قابل توجهی به دست آورد که هنوز هم محفوظ مانده است. وجه تسمیه این شهر از واژه پهلوی «اوهر» گرفته شده است. نویسنده کتاب جغرافیایی حدود العالم، «ابهر» را «اوهر» ثبت کرده است. بخش اول واژه منسوب به آب به عنوان نماد زندگی در مذهب زرتشت است و واژه «وهر» به معنی دشوار کردن کار و محدود نمودن آمده است. بنابراین، این واژه به معنای محل بستن آب‌هاست. جایگاه نخستین خانه‌های این شهر، تپه‌ای باستانی به نام تپه قلعه است و در کناره راست ابهر رود جای دارد. این محل یکی از نخستین زیستگاه‌های انسانی منطقه زنجان به شمار می‌رود و حداقل از اوایل هزاره چهارم پیش از میلاد مورد استفاده و محل سکونت جماعت‌های آغازین بوده است.

 

جاذبه‌های گردشگری شهرستان ابهر:

امامزاده شاهزاده زید الکبیر ابهر

روستای قروه

آرامگاه پیر احمد زهرنوش

مقبره امامزاده اسماعیل

بقعه حضرت امامزاده یعقوب در صائین‌قلعه ابهر

روستای گردشگری درسجین

سد کینه‌ورس

چشمه علی بلاغی

 

محصولات کشاورزی :

شهر ابهر هوای سازگار دارد، باغ و باغات و میوه شهر ابهر شهرت جهانی دارد. از فراورده‌های میوه وسردرختی، انگور، گلابی و گردو و… را می‌توان نام برد. با توجه به کیفیت بالای محصولات کشاورزی این شهرستان به خصوص انگور، از سال ۹۵ “جشنواره انگور” در روستای درسجین برگزار می‌گردد.

شهرستان ایجرود

شهرستان ایجرود

شهرستان ایجرود در قسمت جنوب غربی استان واقع شده است. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری این شهرستان دارای دو بخش به نام‌های مرکزی و حلب و دو شهر به نام‌های زرین آباد (مرکز شهرستان) و حلب و چهار دهستان به نام‌های ایجرود بالا، گلابر، سعیدآباد و ایجرود پایین می‌باشد. در این منطقه استقرار یکجا نشینی متعلق به اواخر هزاره چهارم و اوایل هزاره پنجم قبل از میلاد شناسایی شده است.

 

جاذبه‌های گردشگری شهرستان ایجرود:

مسجد جامع گلابر

رود ایجرود

تپه ماهورهای پاپایی

صخره معروف به قیرخ ایاق(هزارپا)

روستای تاریخی خوئین

روستای هدف گردشگری گلابر

میل خوئین

دژمنده

امامزاده محمد تقی

شهرستان خدابنده

شهرستان‌خدابنده

شهرستان خدابنده در جنوب شرقی زنجان واقع شده است. این شهرستان شامل ۴ بخش (مرکزی، افشار، بزینه رود، سجاس رود) و ۷ شهر می‌باشد. این شهرستان از نظر توپوگرافی، کوهستانی‌ترین و تا حدودی مرتفع‌ترین منطقه استان زنجان محسوب می‌شود. جای‌گیری جماعت‌های انسانی و یکجانشینی آنان در این مناطق، به اواخر هزاره چهارم و اوایل هزاره پنجم پیش از میلاد مربوط است. از نمونه‌های آثار این دوره، سفال‌های گوجه‌ای رنگی است که با آثار سفالی شناخته شده قزوین قابل مقایسه است. شهرستان خدابنده دو شهر تاریخی “سهرورد” و “سجاس” را در خود جای داده و مردان بزرگی همانند شهاب‌الدین سهروردی را در خود پرورده است.

جاذبه‌های گردشگری شهرستان خدابنده:
بقعه قیدارنبی

مسجد جامع قیدار

مسجد جامع سجاس

غار کتله خور

امامزاده ابراهیم

مسجد جامع خدابنده

شهرستان خرمدره

شهرستان خرم دره:

شهرستان خرم دره با وسعت ۴۰۷ کیلومتر مربع در ۸۰ کیلومتری شرق زنجان و در میان دره ای پرآب و فرح بخش و سرسبز و در حاشیه رودخانه کبیر واقع شده است.

خرم دره همانگونه که از نامش پیداست در دره ای حاصلخیز و در میان باغات و جنگلهای زیبا با چشم اندازی بدیع و فراخ، نگین سبزی است بر انگشتری استان و به دلیل موقعیت ممتاز جغرافیایی، پتانسیل های فراوانی جهت گردشگری دارد. عمده شهرتش محصولات باغی و کشاورزی و دامی بوده بطوریکه این شهرستان بخش اعظمی از محصولات کشاورزی خصوصا حبوبات را در کشور تولید می نماید. بواسطه برخورداری شهرستان خرم دره از مواهب طبیعی خصوصا جنگل و کوهستان و باغات وسیع میوه و کشتزارهای فراخ و آب و هوای چهار فصل و نزدیکی به تهران و راههای دسترسی چون آزادراه تهران – تبریز و خط آهن و مراکز علمی و دانشگاهی، صنعتی و کشاورزی و مواهب طبیعی و اکوتوریسم و طبیعت گردی و بسترهای مناسب زیر ساختهای گردشگری و آثار تاریخی، به عنوان یکی از مراکز مهم گردشگری در استان شناخته می شود .

جاذبه‌های گردشگری شهرستان خرم دره:
حمام تاریخی یان یان

سد خلیفه‌لو

روستای سوکهریز

شهرستان زنجان

شهرستان زنجان:

 شهرســتان زنجــان با مرکزیــت شهر زنجان از سه بخش مرکـزی، بخـش زنجانرود و بخش قره‌پشتلو با ۱۳  دهستان تشکیل شده است. تاریخ بنای شهر زنجان را هم زمان با سلطنت اردشیر بابکان دانسته‌اند و در آن زمان، آن را شهین یعنی منسوب به شاه می‌نامیدند. گفته می‌شود که این نام طی قرون و اعصار به زنگان و سپس به زنجان تبدیل شده است. فتح زنجان توسط اعراب در زمان خلافت عثمان و توسط سردار عرب براء بن عازب صورت گرفت و در این دوره، این شهر، شهری آباد و پرنعمت بوده است. شــهر زنجان به عنــوان یکــی از شــهرهای قدیمی ایران و منطقه دارای تاریخ پر افـت و خیزی مـی‌باشـد. به لحاظ حملات پی در پی و تخریب های مکرر از بین رفته و آنچه باقی مانده مربـوط بـه دوران بعـد از حمـلات مغول می باشد. تاریخ زنجان در سده های بعدی نیز گزارشگر حوادث مختلف سیاسی است. این شهر شاهد رویدادهای سیاسی ، اجتماعی و مذهبی نظیر قیام ملامحمدعلی منتسب به بابیان، انقلاب مشروطیت، درگیری دموکرات‌های آذربایجان و … بوده است. درحال حاضر قدیمی‌ترین اثر تاریخی شـهر کاروانسـرای سـنگی اسـت ایـن کاروانسرا در منتهی الیه جنوب شهر زنجان و در زمان شاه عبـاس صفوی احداث شـده است .

 

جاذبه های گردشگری شهرستان زنجان :
 امامزاده سید ابراهیم

 مسجد جامع (مسجد سید) زنجان

 مسجد میرزائی

 مسجد خانم

 مسجد چهل ستون

 مسجد حسینیه اعظم زنجان

 بنای رختشویخانه

 عمارت ذوالفقاری

 بنای توفیقی

 بازار زنجان

 کاروانسرای سنگی

 پل حاج میربهاالدین

 پل سردار

از صنایع‌دستی شهرستان زنجان می‌توان به انواع ظروف مسی، چاروق و گیوه، چاقو و ملیله اشاره کرد.

سوغات شهرستان زنجان:

علاوه بر صنایع دستی اشاره شده فوق می‌توان سوغات ذیل را به ارمغان برد: آب نبات قیچی، معجون نعنایی، شکلات زعفرانی، نان چایی، شیرینی کشمشی و شستی، انواع سبزیجات کوهی (غاز ایاقی، پیاز کوهی و … ).

شهرستان سلطانیه

شهرستان سلطانیه:

 سلطانیه با وسعتی حدود ۱۵۶ هکتار در ناحیه مرکزی متمایل به غرب استان زنجان، ۴۸ درجه و ۴۸ دقیقه طول شرقی جغرافیایی و ۳۶ درجه و ۳۶ دقیقه عرض شمالی جغرافیایی با ارتفاع ۱۸۸۰ متر از سطح دریا در ۴۰ کیلومتری جنوب خاوری استان زنجان قرار گرفته است. از شمال به طارم علیا (شهرستان زنجان) از شرق به حومه ابهر، از جنوب و جنوب غربی به شهرستان خدابنده و از غرب به شهر زنجان محدود می‌گردد. سرچشمه رودخانه زنجان رود از شمال مرکز بخش سلطانیه بوده و به طرف زنجان ادامه پیدا می‌کند. کوه‌های هادچه، ساری‌داش در جنوب، کنک دره و قره داش در جنوب شرقی و کوه‌های یان‌بلاغ و آغ‌داغ در شمال و جنوب این بخش قرار گرفته‌اند. سلطانیه در فاصله هفت کیلومتری شمال کوه‌های سلطانیه و دوازده کیلومتری جنوب کوه‌های طارم و در چهار کیلومتری از جاده ترانزیتی (تهران، زنجان، بازرگان) واقع شده است.

چمن طبیعی سلطانیه بخشی از فلات زنجان – ابهر را در بر گرفته که این فلات از فاصله گرفتن دو رشته ارتفاعات موازی که در سمت شرقی- غربی امتداد دارد تشکیل شده است که با وسعت تقریبی ۳۵ کیلومتر مربع به طول ۲۰ کیلومتر و عرض متوسط دو کیلومتر در سمت جنوب این فلات قرار گرفته است. شیب عمومی ناحیه از جنوب به شمال و از شرق به غرب است و شیب شهر بسیار اندک و در برخی نواحی به صفر می‌رسد. کاوش‌های زمین‌شناختی، حاکی از این نکته است که در عمق ۶۰ سانتی متری سراسر محدوده اراضی چمن سلطانیه را خاک سفید یکدست فرا گرفته است که خود مانع از نفوذ آب به اعماق زمین شده و در نتیجه آن، عمل آبیاری چمن به گونه‌ای طبیعی و پیوسته صورت می‌پذیرد. این ویژگی سبب ایجاد یکی از زیباترین چمنزارهای  دنیا شده است که از آن در متون جغرافیایی به نام « پرری » یاد می‌شود.

وجه تسمیه سلطانیه:

نام قدیم سلطانیه شهرویاژ، شهرویاز و شهرویان بوده و از توابع قزوین بشمار می‌رفته است و مغولان آن را ” قورآلان” نامیده و هنوز هم روستایی بنام ” اولان” در نزدیکی سلطانیه دیده می‌شود. شاردن در سفرنامه خود درباره پیشینه شهر سلطانیه می‌نویسد: « سلطانیه یکی از بلاد باستانی پارتها می‌باشد »، اما نشانی آن را نام نبرده است. بسیاری از نویسندگان و محققین اروپایی بر این باورند که سلطانیه بر روی بقایای تیکراناکرت بنا شده است. کرت در فارسی باستان به معنی شهر و بلده و تیکران نیز نام یکی از پادشاهان است. 

حمداله مستوفی درباره مکان شهر سلطانیه در تاریخ گزیده نگاشته است: محل این شهر در جایی بود که مغولان بدان “قنقوراولانگ” می‌گفتند و “اولانگ” مرتع و چمن را گویند.

جاذبه‌های گردشگری شهرستان سلطانیه:
گنبد سلطانیه

ارگ سلطنتی (کهندژ) سلطانیه

مجموعه تاریخی چلبی اوغلی

بقعه ملاحسن کاشی

معبد تاریخی داش کسن

روستای تاریخی ویر

معبد اژدها

شهرستان طارم

شهرستان طارم:

طارم یکی از شهرستان‌های هشت گانه استان زنجان است که در سال ۱۳۷۶ به مرکزیت شهر «آببر» تأسیس شد. این شهرستان شامل دو بخش، پنج دهستان و ۱۵۵ آبادی است که ۱۰۲ آبادی آن مسکونی است. این شهرستان از شمال به استان گیلان، از شرق به شهرستان تاکستان استان قزوین از جنوب به شهرستان ابهر و از غرب به شهرستان زنجان محدود است.
۹۵ درصد اهالی شهرستان طارم به زبان ترکی آذری و پنج درصد به زبان تاکی سخن می‌گویند که در روستاهای کوهپایه ساکن هستند و عده محدودی هم در شهر به این زبان تکلم می‌کنند. عبور رودخانه قزل‌اوزن به عنوان شاهرگ حیاتی از این شهرستان توانمندی‌های کشاورزی را دو چندان نموده و باعث رشد، توسعه و رونق اقتصادی منطقه گردیده، تاحدی که به عنوان قطب کشاورزی مخصوصاً در زمینه تولید محصول زیتون این منطقه را به عنوان منطقه استراتژیک کشاورزی استان معرفی می‌نماید. یکی از سنت‌های اصیل مردم توجه ویژه به موسیقی سنتی بوده که در عروسی‌ها به صورت مرسوم استفاده می‌نمایند. شهرستان طارم از لحاظ منظرگاه‌ها و تفرجگاه‌های طبیعی نیز همچون تاریخ پر بار خود به عنوان نگین درخشان در کنار تمام صفات و شایستگی‌های دیگر در استان مطرح است.

جاذبه‌های گردشگری شهرستان طارم:

امامزاده کله سیران

آتشکده الزین

یخچال طبیعی ولیدر

شیت

ولیدر

گورقلعه درروستای شیت

تپه تاریخی سانسیز

آبشار طبیعی روستای کله سیران

منطقه حفاظت سرخ آباد

 

محصولات کشاورزی شهرستان طارم:

از محصولات عمده کشاورزی شهرستان طارم می‌توان به پیاز، گردو، فندق، بادام، زیتون، سیر، انار، انجیر، برنج، گیلاس و… اشاره نمود که صادر نیز می‌شود. با توجه به فراوانی و کیفیت بالای محصولات کشاورزی، جشنواره گیلاس و سیر در این شهرستان برگزار می‌گردد.

شهرستان ماهنشان

شهرستان ماهنشان:

شهرستـان ماه نشان در ۱۱۳ کیلومتری شمال غرب شهر زنـجان قرار دارد و شاید نامش کمتر به گوش مسافران این استـان خورده باشد. می‌گویند ماهنشان قدمتی چهار هزارساله دارد .هم اکنون این شهرستان شامل دو بخش (مرکزی و انگوران) دو شهر(ماهنشان و دندی) می‌باشد.

جاذبه‌های گردشگری شهرستان ماهنشان:
قلعه بهستان

دودکش جن

یاستی قلعه واقع در انگوران

منطقه حفاظت شده و پناهگاه حیات وحش انگوران

قلعه قشلاق

دریاچه پری ماهنشان

همچنین این شهرستان از نظر جاذبه‌های طبیعی و اکوتوریسم دارای اهمیت است و به عنوان یک پل ارتباطی به مجموعه آثار باستانی تخت سلیمان شهرستان تکاب آذربایجان غربی عمل می‌نماید.

آدرس و تلفن سلین سیر

  •    ایران ، زنجان ، خیابان امام ، روبروی مخابرات سابق ، پلاک 37

  •     تلفن : 1 - 33325880 - 024

  •    ایمیل: selintravel@yahoo.com

         

آمار بازدید

  • 1
  • 80
  • 28
  • 6,161
  • 6,161
  • 6,161
  • 1,436
  • خرداد ۳, ۱۳۹۷

© تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ می باشد. سلین سیر زنجان

تورهای متنوع با سلین سیر

طراحی سایت
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار